دوستان عزیز به سایت مزممیل خوش آمدید

غمیار محمدی کوچک همه

آمد و آرام در دلم جا گرفت.اين دشت سرخ را زيبا ز ما گرفت. ((غمیار))

مردم از درد و نمي آيي به بالينم هنوز مرگ خود ميبينم و رويت نمي بينم هنوز بر لب آمد جان و رفتند آشنايان از سرم شمع را نازم كه مي گريد به بالينم هنوز آرزو مرد و جواني رفت و عشق از دل گريخت غم نمي گردد جدا از جان مسكينم هنوز روزگاري پا كشيد آن تازه گل از دامنم گل به دامن ميفشاند اشك خونينم هنوز. ((غمیار))

.

مرا یکشب دل از خوبان جدا نیست ولی صد حیف در خوبان وفا نیست به خوبان دل سپردن کار سهل است زخوبان دل گرفتن کار ما نیست. ((غمیار))

میخوام بگم عاشقت هستم

دلم برات تنگ شده جونم
میخوام ببینمت نمیتونم
بین ما دیوارهای سنگی
فاصله یک عمر میدونم
بغض ترانمو شکستم
میخوام بگم عاشقت هستم
توعین ناباوری یک شب
خالی گذاشتی هردودستم
توبودی تمام هستی ومستی وراستی وتمام قصه من
توبودی سنگ صبورم ونگاه دورمو لبهای بسته ی من
نیمه شب از خوابم پامیشم
نیستی پیشم نیستی پیشم
بازدیوونه میشم دوریه تو
تیشه زد به ریشم نیستی پیشم
بی صدااز من خالی میشم
همصدابابی بالی میشم
گونه هام خیس از شبنم غم نیستی پیشم
توبودی تمام هستی ومستی وراستی وتمام قصه من
توبودی سنگ صبورم ونگاه دورمو لبهای بسته ی من

(( غمیار محمدی ))

پولهای مروجع دوره موقعت و فعلی

چه بی صدا

دلم گرفت ای همنفس پرم شکست تو این قفس

تو این غبار تو این سکوت

چه بی صدا نفس نفس.......

از این نامهربونیها دارم از غصه میمیرم

رفیق روز تنهایی یه روز دستا تو میگیرم....

تو این شب.....

گریه میتونی پناهه هق هقم باشی

تو ای همزاد هم خونه چی میشه عاشقم باشی

دوباره من دوباره تو دوباره عشق دوباره ما............

دو همنفس دو همزبون دو همسفر دو همصدا .......

تو ای پایان تنهایی پناه اخر من باش تو این شب مرگی پاییز

بهار باور من باش...

بزار با مشرق چشمات شبم روشن ترین باشه......

میخوام ایینه ی خونه با چشمات همنشین باشه

دلم گرفت ای همنفس پرم شکست تو این قفس

تو این غبار تو این سکوت چه بی صدا نفس نفس....

غروب غم ها و طلوع شادیها رو براتون ارزومند

.(( غمیار محمدی ))

عاشق تنها

ماه من غصه نخور زندگی جزر و مد داره

دنيامون يه عالمه؛ آدم خوب و بد داره

ماه من غصه نخور همه که دشمن نمی شن

همه که پر ترک مثل من و تو نمی شن

ماه من غصه نخور مثل ماها فراوونه

خيلی کم می شه کسی رو حرفش بمونه

ماه من غصه نخور گريه پناه آدماست

تر و تازه موندن گل؛مال اشک شبای ماست

ماه من غصه نخور زندگی خوب داره و زشت

خدا رو چه ديدی شايد فردامون باشه بهشت

ماه من غصه نخور پنجرمون بازه هنوز

باغچمون غرق گلای ناز و عاشقه هنوز

ماه من غصه نخور باز داره فصل سيب می شه

می دونم گاهی آدم تو وطنش غريب می شه

ماه من غصه نخور ؛ماها که تب نمی کنن

ماها که از آدما کمک طلب نمی کنن

ماه من غصه نخور شمدونيا صورتين

دلايی که بشکنن چون عاشقن قيمتين (( غمیار محمدی ))

برای دیدن تصاویروموسیقی عاشقی روی ادامه مطلب کلیک کنید!!

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط جواد در یکشنبه 25 تیر1385 |

کاش هیچکس تنها نبود ...

ghamyar

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که، بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید
به یاد آسمونی که، منو از چشم تو میدید؛
اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنت ساده ست
نه اینکه میشه باور کرد، دوباره آخر جاده ست؛
خداحافظ واسه اینکه، نبندی دل به رویاها
بدونی با تو و بی تو، همینه رسم این دنیا

آنگاه بانوي پر غرور عشق خود را ديدم

در آستانه پر نيلوفر،

كه به آسمان باراني مي انديشيد

و آنگاه بانوي پر غرور عشق خود را ديدم

در آستانه پر نيلوفر باران،

كه پيرهنش دستخوش بادي شوخ بود

و آنگاه بانوي پر غرور باران را

در آستانه نيلوفرها،

كه از سفر دشوار آسمان باز مي آمد.

((غمیار))

برای تماشای تصاویر به ادامه مطلب کلیک کنید!!

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط جواد در چهارشنبه 21 تیر1385 |


	عشق بچگی محبت گر شود پیدا به هر قیمت خریداریم كاش مي شد كاش مي شد سرزمين عشق را در ميان گامها تقسيم كرد كاش مي شد با نگاه شاپرك عشق را بر آسمان تفهيم كرد كاش مي شد با دو چشم عاطفه قلب سرد آسمان را ناز كرد كاش مي شد با پري از برگ ياس تا طلوع سرخ گل پرواز كرد كاش ميشد با نسيمشامگاه برگ زرد ياس ها را رنگ كرد كاش مي شد با خزان قلبها مثل دشمن عاشقانه جنگ كرد كاش ميشد در سكوت دشت شب ناله غمگين باران را شنيد بعد دست قطره هايش را گرفت تا بهار آرزو ها پر كشيد كاش مي شد مثل يك حس لطيف لا به لاي آسمان پر نور شد كاش ميشد چادر شب را كشيد از نقاب شوم ظلمت دور شد كاش مي شد از ميان ژاله ها جرعه اي از مهرباني را چشيد در جواب خوبها جان هديه داد سختي و نامهرباني را نديد كاش ميشد با محبت خانه ساخت يك اطاقش را به مرواريد داد كاش مي شد آسمان مهر را خانه كرد و به گل خورشيد داد كاش ميشد بر تمام مردمان پيشوند نام انسان را گذاشت كاش مي شد كه دلي را شاد كرد بر لب خشكيده اي يك غنچه كاشت كاش ميشد در ستاره غرق شد در نگاهش عاشقانه تاب خورد كاش مي شد مثل قوهاي سپيد از لب درياي مهرش آب خورد كاش ميشد جاي اشعار بلند بيت ها راساده و زيبا كن كاش مي شد برگ برگ بيت را سرخ تر از واژه رويا كنم كاش ميشد در طلوع باس ها به صنوبر يك سبد نسرين دهم كاش ميشد با تمام حرف ها يك دريچه به صفا را وا كنم كاش ميشد در نهايت راه عشق آن گل گم گشته را پيدا كنم ((غمیار)) برای تماشای تصاویرودستیابی به سایتهای اسلامی به ادامه مطلب کلیک کنید!! ادامه مطلب \|+\| نوشته شده توسط جواد در سه شنبه 20 تیر1385 \|


	من تــــا کِي بايد نخوابم حتي با ستاره چيدن تکيه بر بازوی من می داد گرم شعله ور از سوز خواهش ها تنش لرزشی بر جان من می ريخت نرم ناز آن بازو به بازو رفتنش در نگاهش با همه پرهيز و شرم برق می زد اشتياقی آتشين زير نور ماه ـ دور از چشم غیر چشمها بر يکدگر می دوختيم هر نفس صد راز می گفتيم وباز در تب ناگفته ها می سوختيم ((غمیار)) عشق من / عشق پاك يعني سرزمين لحظه يعني بيداد عشق من باختن عشق جان يعني زندگي ليلي و قمار مجنون در عشق يعني ... شدن ساختن عشق دل يعني كلبه وامق و يعني عذرا عشق شدن من عشق فرداي يعني كودك مسجد يعني الاقصي عشق / من عشق آميختن افروختن يعني به هم عشق سوختن چشمهاي يكجا يعني كردن پر ز و غم دردهاي گريه خون درد بيشمار عشق من يعني الاسرار كلبه مخزن اسرار يعنی خوشا روزی به امیدت نشستن خوشا روزی به امیدت نشستن به چشمانت دخیل عشق بستن خوشا در زیر باران گریه کردن و تنها با خدا در هم شکستن خوشا در ارزویت جان سپردن خوشا از دوریت ارام مردن خوشا با یاد عشق ناز نینت جهان را با غمش از یاد بردن خوشا چشمان نازت را ربودن خوشا هر روزدر یاد تو بودن خوشا دل را به عشقت تکیه دادن تما م عمر عشقت را ستودن ((غمیار)) \|+\| نوشته شده توسط جواد در سه شنبه 20 تیر1385 \|


	عشق جاودان در نگاهت همه مهرباني هاست قاصدي كه زندگي را خبر مي دهد و در سكوتت همه صداها فريادي كه بودن را تجربه مي كند. عشق مادر جنت روی زمین و باغ رضوان مادر است كفر میگویم اگر چه، دین و ایمان مادر است آنكه پیدا شد محمداز وجودش در قریش وآنكه شاهان پرورانیده به دامان مادر است آنكه ایزد داد جنت زیر پای او قرار وآنكه نامش هست والا نزد یزدان مادر است آنكه لالایی برایم شب به بستر میسرود روز و شب میكرد با من آنكه یكسان مادر است ای بلا و آفت گردون مگر نشناختی آن زنی را كه دعایم كرد از جان مادر است آنكه توفان حوادث ساختش از من جدا وآنكه ابر دیده ام را ساخت گریان مادر است آنكه تیمار من اندر روز و شب بد سالهاست روز و شب هستم برایش زار و نالان مادر است آنكه جانم را برای لحظه ای از عمر او صد اگر میداشتم، میدادم آسان مادر است سر چه باشد خاك پایش را برابر میكنم توتیا خاك مزارش بر دو چشمان مادر است آنكه با چشم پر از اشك است باقی، “ شاكر” است وآنكه چشمش بست با قلب پر ارمان مادر است \|+\| نوشته شده توسط جواد در سه شنبه 20 تیر1385

از چشم تو چون اشک سفر کردم و رفتم. جواد

همسر عزیزم

دلتنگ نگاتم ، اسير خنده هاتم
می دونم که می دونی عمريه غرق هواتم
من لبريز عشقم ، پُرم از تو را خواستن کاش بدونی من ديوونه سادگی هاتم

دارم از تو می نویسم که نگی دوست ندارم
از تو که با یه نگاهت زیر و رو شد روزگارم. ((غمیار))

کی بر می گردی؟

لحظه ي خداحافظي به سينه ام فشردمت

اشك چشمام جاري شد دست خدا سپردمت

دل من راضي نبود به اين جدائي نازنين

عزيزم منو ببخش اگه يه وقت آزردمت

گفتي به من غصه نخور مي رم و بر مي گردم

همسفر پرستو ها مي شم و بر مي گر دم

گفتي تو هم مثل خودم غمگيني از جدائي گفتي

تا چشم هم بزني مي رم و بر مي گردم

عزيز رفته سفر كي بر مي گردي

چشمونم مونده به در كي بر مي گردي

رفتي و رفت از چشام نور دو ديده اي

ز حالم بي خبر كي بر مي گردي

غمگين تر از هميشه به انتظار نشستم

پنجره ي اميدم و هنوز به روم نبستم

پرستوهاي عاشق به خونشون رسيدن

اما چرا عزيز دل هرگز تو رو نديدن

گفتي به من غصه نخور مي رم و بر مي گردم

همسفر پرستوها مي شم و بر مي گر دم

گفتي تو هم مثل خودم غمگيني از جدائي

گفتي تا چشم هم بزني مي رم و بر مي گردم

عزيز رفته سفر كي بر مي گردي

چشمونم مونده به در كي بر مي گردي

رفتي و رفت از چشام نور دو ديده اي

ز حالم بي خبر كي بر مي گردي

من از خدا برگ خواستم

خدا به من گل داد

من از خدا درخت خواستم

خدا به من جنگل داد

من از خدا عشق خواستم

خدا به من تو رو داد

عشق شير ينش مرا فر هاد كرد اوبيامد مرغ دل را ازقفس آزاد كرد

نام شيرينش تمام تلخي عمرم زدود قبل ازاو دنيا برايم اين چنين زيبا نبود

اي كاش گلي بودي و من از باغ ها مي چيدمت

يا كه طلو عي بودي از پنجره مي ديد مت

اي كاش چشمانت ضريحي داشت چون رنگين كمان

هر وقت باران مي گرفت از دور مي بو سيدمت

اگر يك آسمان دل را به قصد عشق بردارم

ميان عشق و زيبايي تو را من دوست مي دارم

براي خواب معصومانه عشق كمك كن بستري از گل بسازيم

براي كوچ شب هنگام وحشت كمك كن با تن هم پل بسازيم

كمك كن سايه بوني از ترانه براي خواب ابريشم بسازيم

كمك كن با كلام عاشقانه براي زخم شب مرهم بسازيم

بذار قسمت كنيم تنهاييمون و ميون سفر ه شب تو با من

بذار بين من و تو دستاي ما پلي باشه واسه از خود گذشتن

((غمیار))

برای شنیدن موسیقی ایرانی به ادامه مطلب کلیک کنید!!
ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط جواد در سه شنبه 20 تیر1385 |


	(( عشق من )) (( عشق من )) تو را از بين صدها گل جدا كردم تو سينه جشن عشقت رو به پا كردم براي نقطه پايان تنهاييم تو تنها اسمي بودي كه صدا كردم عشق من عشق من عشق من عشق من بگو از پاكي چشمت منو لبريز خواستن كن با دستات حلقه اي از گل بسازو گردن من كن اگه از مرگ باورها از آدمها دلم سرده نوازش كن تو دستامو كه خيلي وقته يخ كرده عشق من عشق من عشق من عشق من ديگه دلواپس بودن واسم بسته ديگه بيهوده پيمودن واسم بسته زياديم كرده پژمردن زياديم كرده غم خوردن توي بيداد تنهايي در عين زندگي مردن عشق من عشق من عشق من عشق من (( غمیار)) بعد پرپر شدنت ای گل زیبا چه کنم ما با داغ تو ای عشق به دنیا چه کنم بهر هر درد دوائی است بجز داغ جوان من به دردی که بر او نیست مدوا چه کنم (( غمیار)) \|+\| نوشته شده توسط جواد در سه شنبه 6 تیر1385 \|


	خیلی دوست دارم خیلی دوست دارم بیشتر از اونچه فکر کنی عشــــق عشق را با مردم بي درد سر خواهم گذاشت سر در آغوش گناهی تازه تر خواهم گذاشت بي پر و بال از ستبر آسمان خواهم گذشت در كبود لانه مشتي بال و پر خواهم گذاشت در به در دنبال يك جو تشنگي خواهم دويد چشمه را با تشنگان دربدر خواهم گذاشت تا نگويند اين جوان بي رد پايي كوچ كرد دفتري شعرو مزاري شعله ور خواهم گذاشت بي صدادر كلبه اي متروك جان خواهم سپرد مرگ را از رفتن خود بي خبر خواهم گذاشت ((غمیار)) \|+\| نظر بدهيد نوشته شده توست غمیار در دوشنبه هفتم فروردين 1385 و ساعت 2:53 \|+\| نوشته شده توسط جواد در سه شنبه 6 تیر1385 \|

مهمتر از همه اینه

تو خیال کردی بری دلم برات تنگ میشه

باغ خونه بیتو خشک و بیرنگ میشه

فکر میکردی که بری دلم پر از رنج و غمه

بعد تو رنگ گلا رنگ سیاه ماتمه

تو خیال کردی بری دلم برات تنگ میشه

نمیدونستی دلم به سختی سنگ میشه

فکر نکردی میتونم تورو فراموش کنم

مثله بادی بوزم شعلتو خاموش کنم

راه بین من و تو دور ترین فاصله شد

برای به هم رسیدن دلا بی حوصله شد

حالا اون روز دیگه من اسم تو یادم نمیاد

دیگه حتی دل من خاطره ها تم نمیخواد

تو خیال کردی بری دلم برات تنگ میشه

نمیدونستی دلم به سختی سنگ میشه

فکر نکردی میتونم تورو فراموش کنم

مثله بادی بوزم شعلتو خاموش کنم

میدونم توی دلت تلخ ترین گله هاست

حسرت وا شدن کور ترین گره هاست

تو خیال کردی بری بری بری......؟؟؟

شماره ۲

اولش فكر نمي كردم كه دلم رو برده باشه
يا دلم گول چشاي روشنش رو خورده باشه
اما نه گذشته و ديدم دل من ديونه تر شد
به تو گفتم و دلت از قصه ي من با خبر شد
آخ كه چه لذتي داره ناز چشماتو كشيدن
رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن
مي دونم دوسم نداري مثل روزاي گذشته
   من خودم خوندم تو چشمات يه كسي اینو نوشته
  مي دونم فرقي نداره واست عاشق بودن من
مي دونم واست يكي شد بودن و نبودن من
اما روح من يه درياست پره از موج و تلاطم
     ساحلش تويي و موجاش خنجراي حرف مردم
آخ كه چه لذتي داره ناز چشماتو كشيدن
         رفتنه یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن...!   ((غمیار))

دوستان عزیز نظرات یادتان نروه

.

.

.

.

.

خدا ((غمیار))

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط جواد در سه شنبه 6 تیر1385 |